кіёк, ✂, м.

Невялікі кій; тое, што і кій.

  • Абаперціся на к.

|| памянш. кіёчак, ✂.

|| прым. кіёчны, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)