ідэалізм, , м.

  1. Філасофскі напрамак, які сцвярджае першаснасць духу, ідэі, свядомасці і другаснасць матэрыі, прыроды, быцця.

  2. Ідэалізацыя рэчаіснасці.

  3. Прыхільнасць да высокіх маральных ідэалаў.

|| прым. ідэалістычны, .

  • Ідэалістычныя плыні.
  • Ідэалістычныя тэорыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)