дыктаваць, ✂; незак.

  1. Павольна вымаўляць, чытаць што-н., каб слухачы маглі запісваць.

    • Д. верш.

  2. Прапаноўваць для безадгаворачнага выканання.

    • Так яму дыктавала сумленне.

|| зак. прадыктаваць, ✂.

|| наз. дыктоўка, ✂.

  • Пісаць пад дыктоўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)