двайны

прыметнік

  1. Які складаецца з дзвюх аднародных частак, двух аднародных прадметаў.

    • Чамадан з двайным дном.
  2. У два разы большы, падвойны.

    • Д. расход.
    • Двайная бухгалтэрыя — від бухгалтарскага ўліку, пры якхм уліковыя аперацыі адлюстроўваюцца двойчы ў розных кнігах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)