даследнік, ✂, м.

Той, хто праводзіць дослед.

  • Гэта быў заўзяты і мудры д.

|| ж. даследніца, ✂.

|| прым. даследніцкі, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)