дамавіна

назоўнік | жаночы род

Спецыяльная доўгая скрыня з дошак, у якую кладуць нябожчыка; труна.

  • Д. павольна плыла на ппячах жывых.

Хоць у дамавіну кладзі (размоўнае) — пра схуднелага, хваравітага чалавека.

|| прыметнік: дамавінны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)