дабрак, ✂, м. (разм.).

Добры чалавек.

  • Ён д. па натуры.

|| ж. дабрачка, ✂.

|| прым. дабрацкі, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)