Verbum

цвік, ✂, м.

1. Металічны або драўляны стрыжань, завостраны на канцы, прызначаны для змацоўвання чаго-н.

   • Забіваць цвікі ў дошку.

2. Самае значнае, галоўнае (разм.).

   • Ц. праграмы.
   • Ц. сезону.

|| памянш. цвічок, ✂.

|| прым. цвіковы, ✂ і цвікарны, ✂.

• Цвіковая прамысловасць.
• Цвікарны цэх.