цокаць​1, ✂; незак.

  1. Утвараць адрывістыя кароткія гукі, стукаючы чым-н. цвёрдым аб камень, метал і пад.

    • Падковы цокаюць па бруку.

  2. Утвараць кароткія звонкія гукі (пра птушак і звяроў).

|| аднакр. цокнуць, ✂.

|| наз. цоканне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)