хрыбет, ✂, м.

  1. Пазваночнік чалавека або жывёлы.

  2. Спіна (разм.).

    • Гнуць х. на каго-н.

  3. Верхні край чаго-н.

    • Х. хвалі.

  4. Рад гор, якія працягнуліся ў адным кірунку; горны ланцуг.

    • Горны х.

|| прым. хрыбтовы, ✂ і хрыбетны, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)