бяло́к​2, ✂, м.

  1. Празрыстая частка птушынага яйца, якая акружае жаўток.

  2. Непразрыстая белая абалонка вока.

|| прым. бялковы, ✂ і бялочны, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)