банды́т, ✂, м.

Удзельнік банды узброены разбойнік.

  • Мацёры б.

|| ж. бандытка, ✂.

|| прым. бандыцкі, ✂.

  • Бандыцкая куля.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)