аса́дак, ✂, м.

  1. Дробныя цвёрдыя часцінкі, якія знаходзяцца ў вадкасці і пасля адстойвання асядаюць на дно і сценкі пасудзіны.

    • А. у растворы.

  2. перан. Цяжкае пачуццё пасля чаго-н.

    • Непрыемны а. на душы.

|| прым. асадкавы, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)