ара́п, ✂, м.

  1. Цемнаскуры чалавек, негр (уст.).

  2. Ашуканец, жулік (разм. уст.).

    Браць на арапа (разм. неадабр.) — браць ашуканствам, падманам.

|| ж. арапка, ✂.

|| прым. арапскі, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)