адагна́ць, ✂; зак.

  1. Прагнаць.

    • А. сабаку.
    • А. змрочныя думкі (перан.).
  2. Перамясціць (ветрам, плынню і пад.).

    • Плынь адагнала лодку.
  3. Адвесці на ранейшае месца, адправіць куды-н.

    • А. машыну ў гараж.
  4. Зрабіць шляхам перагонкі (спец.).

    • А. шкіпінар.
    • А. малако.

|| незак. адганяць, ✂.

|| наз. адгонка, ✂ і адгон, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)