абвяза́ць, ✂; зак.

  1. Абгарнуць, абкруціць чым-н. і завязаць.

    • А. хворую нагу.
    • А. яблыню на зіму.
  2. Зрабіць надвязку па краях чаго-н.

    • А. каўнерык каляровай ніткай.
    • А. ручнік карункамі.

|| незак. абвязваць, ✂.

|| звар. абвязацца, ✂.

|| незак. абвязвацца, ✂.

|| наз. абвязка, ✂ і абвязванне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)