Verbum

аб’е́здзіць, ✂; зак.

1. Часта выязджаючы, пабываць у многіх месцах.

   • А. усю краіну.

2. Прывучыць каня да язды, хадзіць пад сядлом.

   • А. жарэбчыка.

3. Абкатаць, яздой праверыць машыну.

   • А. машыну.

4. Укатаць, зрабіць роўным, гладкім.

   • А. дарогу

|| незак. аб’язджаць, ✂.

|| наз. аб’езд, ✂ і аб’ездка, ✂.

• Аб’езд хворых.
• Аб’ездка коней.