Verbum

аба́біцца​², ✂; зак. (разм.).

1. Пашкодзіцца, адбіцца, адпасці (пра рэчы, тынк і пад.).

2. перан. Звыкнуцца з чым-н., перастаць заўважаць дрэннае.

   • За столькі год абабіліся, дык і зараз церпім.

|| незак. абабівацца, ✂.