шы́на
(
1) металічная паласа, набітая на полаз для лепшага слізгання і большай трываласці;
2) гумавая пакрышка з напоўненай паветрам камерай, якая надзяваецца на вобад кола;
3) прыстасаванне з дошчачак і бінтоў для накладвання павязкі пры пераломе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)