фарадэ́й

[англ. M. Faraday = прозвішча англ. фізіка (1791—1867)]

адзінка колькасці электрычнасці, якая выкарыстоўваецца ў электрахіміі (роўная 9,65 10​4 кулонаў).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)