ры́тар
(
1) прамоўца і настаўнік красамоўства ў
2) настаўнік рыторыкі ў брацкіх школах на Беларусі і Украіне ў канцы 16—17
3) прамоўца, які гаворыць прыгожа, напышліва, але малазмястоўна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)