паратыфо́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паратыфу. Паратыфозныя мікробы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параўпускны́, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для ўпускання пары ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парафі́ністы, ‑ая, ‑ае.

Які змяшчае ў сабе парафін. Парафіністая нафта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парафія́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парафіі. Парафіяльны касцёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парафрасты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парафразы, з’яўляецца парафразай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парке́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца вырабам або насцілам паркету.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парламенцёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парламенцёра. Парламенцёрскі сцяг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

партупе́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да партупеі. Партупейная спражка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паруча́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць, з’яўляецца парукай у чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паручы́цельскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паручыцеля. Паручыцельскі подпіс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)