падбаро́дачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да падбародка. Падбародачныя мышцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падбі́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаецца, служыць для падбіўкі. Падбівачны матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падве́ржаны, ‑ая, ‑ае.

Які падвяргаецца чаму‑н., якому‑н. уздзеянню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падвя́зачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да падвязкі. Падвязачная стужка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патрабава́льнік, ‑а, м.

Чалавек, які прад’яўляе якое‑н. афіцыйнае патрабаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патранта́шны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да патранташа. Патранташны рэмень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паты́лічны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да патыліцы. Патылічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патэ́нтавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да патэнта. Патэнтавыя зборы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўзво́дны, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца ўзводамі, па ўзводах. Паўзводнае пастраенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўкру́жны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае форму паўкруга. Паўкружныя каналы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)