бярло́жны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бярлогі. Бярложны мядзведзь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяспі́сьменны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае сваёй пісьменнасці. Бяспісьменныя народнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяспро́йгрышны, ‑ая, ‑ае.

Які не дае пройгрышу. Бяспройгрышная пазыка, латарэя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́більшчык, ‑а, м.

Паляўнічы, які падзывае вабікам птушак або звяроў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вагонабудаўні́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вагонабудавання. Вагонабудаўнічы завод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вагра́начны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вагранкі. Ваграначны коўш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадаво́зны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для перавозкі вады. Вадавозная бочка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадазлі́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вадазліва. Вадазліўная плаціна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадала́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вадалаза. Вадалазныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадарэ́з, ‑а, м.

Край насавой часткі судна, які рассякае ваду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)