Verbum

зе́лле, -я, н. (разм.).

1. Тое, што і пустазелле.

2. Травы як корм для жывёлы; ахрап’е.

Насячы зелля.

3. Лекавыя травы, а таксама настой на іх для лячэбных мэт; зёлкі.

Варыць з.

Лячыцца зеллем.

па́пка, -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж.

Вокладка з кардону, скуры і пад. для папер.

П. для спраў.

|| памянш. па́пачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

|| прым. па́пачны, -ая, -ае.

цяля́тнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Хлеў для цялят.

Пабудаваць ц.

2. Той, хто даглядае цялят.

3. Таварны вагон, прызначаны для перавозкі жывёлы (разм.).

|| ж. цяля́тніца, -ы, мн. -ы, -ніц (да 2 знач.).

ча́йнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Пасудзіна з носікам і ручкай для заваркі чаю або для гатавання вады.

На пліце кіпеў ч.

|| памянш.-ласк. ча́йнічак, -чка, мн. -чкі, -чкаў, м.

|| прым. ча́йнікавы, -ая, -ае.

бульбакапа́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

Машына для капання бульбы.

бяско́рміца, -ы, ж. (разм.).

Адсутнасць або недахоп корму для жывёлы, птушак.

Вясенняя б.

ваўначо́ска, -і, ДМ -чо́сцы, мн. -і, -чо́сак, ж.

Машына для часання воўны.

вегетаты́ўны, -ая, -ае (спец.).

Які служыць для жыўлення, росту жывёльных і раслінных арганізмаў.

водапад’ёмнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Гідратэхнічнае збудаванне для пад’ёму вады на вышыню.

выключа́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Прыстасаванне для выключэння і ўключэння электрычнага току.