кры́шку, прысл.

Тое, што і крыху.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спадспо́ду, прысл.

Тое, што і спадыспаду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарасі́ць, ‑росіць; незак., што.

Нагрувашчваць таросы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

унаём, прысл.

Тое, што і унаймы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уро́ссыпку, прысл.

Тое, што і уроссып.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безобра́зие ср.

1. (о внешности) га́дасць, -ці ж., агі́днасць, -ці ж.; (уродство) пачва́рнасць, -ці ж.;

2. (беспорядок, бесчинство) агі́днасць, -ці ж., бязла́ддзе, -ддзя ср., непара́дак, -дку м.;

како́е безобра́зие! яка́я агі́днасць!;

что за безобра́зие! што за агі́днасць!;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

присма́тривать несов.

1. (за кем, чем) нагляда́ць; дагляда́ць (каго, што); (следить) сачы́ць, назіра́ць;

присма́тривать за детьми́ нагляда́ць за дзе́цьмі (дагляда́ць дзяце́й, назіра́ць за дзе́цьмі);

2. (высматривать, приискивать) разг. нагле́джваць, нагляда́ць;

присма́тривать себе́ неве́сту нагле́джваць (нагляда́ць) сабе́ няве́сту;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поуха́живать сов., разг.

1. (присмотреть за больным, за детьми, за цветами и т. п.) падагляда́ць (каго, што);

2. (угождая) падагаджа́ць (каму, чаму);

3. (услуживая за столом и т. п.) паслужы́ць (каму, чаму);

4. (с любовными намерениями) пазаляца́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

при́званный

1. прич. пазва́ны, паклі́каны;

2. прич. прызва́ны;

3. прич. заклі́каны (на што і да чаго); см. призва́ть;

4. (имеющий призвание) прызва́ны; (предназначенный) прызна́чаны;

он при́зван быть учёным ён прызва́ны (прызна́чаны) быць вучо́ным, яго прызва́нне быць вучо́ным;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

боле́тьII несов. (об ощущении боли) бале́ць;

у него́ боли́т голова́ у яго́ балі́ць галава́;

душа́ боли́т душа́ балі́ць;

что у кого́ боли́т, тот про то и говори́т погов. што каму́ ру́піць, той аб тым і жу́піць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)