самапа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да самапала. Самапальны кнот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаскіда́льны, ‑ая, ‑ае.

Які аўтаматычна скідае што‑н. Самаскідальны механізм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самату́жніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да саматужніцтва. Саматужніцкія вырабы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самура́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да самурая, уласцівы яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

санары́н, ‑у, м.

Лекавы прэпарат, які дзейнічае як сасудазвужальны сродак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

санба́таўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да санбата. Санбатаўская амбулаторыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сане́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да санета. Санетная кампазіцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саракагадзі́нны, ‑ая, ‑ае.

Які працягваецца сорак гадзін. Саракагадзінны рабочы тыдзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саракапя́тчык, ‑а, м.

Разм. Артылерыст, які абслугоўвае саракапяціміліметровую гармату-саракапятку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саркамато́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да саркомы. Саркаматозная пухліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)