Трубаду́р ‘сярэдневяковы паэт-пясняр’, ‘той, хто ўслаўляе каго- ці што-небудзь’ (ТСБМ), ‘паэт-пясняр, лірнік’ (Некр. і Байк.). Еўрапеізм, у аснове якога франц. troubadour, што ўзыходзіць да нар. лац. *tropāre ‘вершаваць, спяваць’ (Рэйзак, 677; ЕСУМ, 5, 654).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Трывія́льны ‘звычайны, неарыгінальны’ (ТСБМ). Запазычана праз рус. тривиа́льный ці польск. trywialny ‘тс’ з заходнееўрапейскіх моў, паходзіць з лац. triviālis ‘тое, што валяецца на вялікай дарозе’ (Фасмер, 4, 102), што, у сваю чаргу, ад triwium ‘скрыжаванне трох дарог’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

гарашы́ны, ‑шын.

Тое, што і гарохавінне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гаро́хавіны, ‑він.

Тое, што і гарохавінне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жывёлаво́дчы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што жывёлагадоўчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жывёлагадо́вец, ‑доўца, м.

Тое, што жывёлавод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загле́іць, ‑глеіць; зак., што.

Занесці глеем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

злучанапялёсткавыя, ‑ых.

Тое, што і зрослапялёсткавыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

італі́йцы, ‑аў.

Тое, што і італікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вярхо́м, прысл.

Тое, што і верхам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)