накане́чны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца, прымацаваны на канцы чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нака́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які робіць накатку (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

налі́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да наліўкі. Налівачныя вырабы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намагі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца, стаіць на магіле. Намагільны помнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наматра́цнік, ‑а, м.

Чахол, які надзяваюць на матрац. Жыць наматрацнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наміналісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да наміналізму. Наміналістычная тэорыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напу́хлы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які напух, стаў успухлым. Напухлы палец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нараза́ны, ‑ая, ‑ае.

У медыцыне — які выцягвае кроў. Наразаныя банькі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наркалагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да наркалогіі. Наркалагічны кабінет.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нарко́маўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да наркома, належыць наркому.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)