зва́лачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да звалкі. Звалачны пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звані́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да званіцы. Званічная вежа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышкаштары́сны, ‑ая, ‑ае.

Які перавышае прадугледжаныя каштарысам расходы. Звышкаштарысныя затраты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышме́ткі, ‑ая, ‑ае.

Які мае вельмі дакладную меткасць. Звышметкі стралок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышцвёрды, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца вельмі вялікай цвёрдасцю. Звышцвёрдыя сплавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышця́жкі, ‑ая, ‑ае.

Які значна перавышае звычайную цяжкасць. Звышцяжкі метал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышцяку́чы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які валодае ўласцівасцю звышцякучасці. Звышцякучая вадкасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мадрыга́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мадрыгала, уласцівы яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мадэ́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які робіць мадэлі (у 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да маёра. Маёрскае званне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)