шыпу́н ​1, ‑а, м.

1. Від лебедзя з чырвона-чорнай дзюбай і моцна выгнутай шыяй, які жыве па лесастэпавых азёрах; птушка атрада гусепадобных. Буслы.. з цікавасцю разглядалі шыпуна і не саступалі з месца. Пальчэўскі.

2. Разм. Той, хто шыпіць (у 4 знач.).

шыпу́н ​2, ‑у, м.

Спец. Густы накіп пры плаўцы чыгуну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эвакуа́цыя, ‑і, ж.

1. Арганізаваны вываз насельніцтва, устаноў, прамысловых аб’ектаў і пад. з небяспечных мясцовасцей, якім пагражаюць ваенныя дзеянні або стыхійнае няшчасце. Некалькі месяцаў Марыля жыла ў эвакуацыі, пакуль трошкі адужаў сынок, пакуль прызвычаіўся жыць без маткі. Кулакоўскі.

2. Спец. Выдаленне чаго‑н. адкуль‑н. Эвакуацыя солі з раствору. Эвакуацыя паветра з віскозы.

[Ад лац. evacuo — апаражняю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звя́зваць несов.

1. в разн. знач. свя́зывать; (делать посредством вязания — ещё) вывя́зывать;

2. охот. состру́нивать, струни́ть;

3. спец. сча́ливать, спла́чивать; плоти́ть;

1-3 см. звяза́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адганя́ць несов.

1. отгоня́ть;

2. отводи́ть, отгоня́ть;

3. (уводить куда-л.) угоня́ть;

4. спец. (добывать путём перегонки) отгоня́ть;

5. отделя́ть бороздо́й;

1-4 см. адагна́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выпа́льванне ср.

1. выжига́ние;

2. вы́жиг м., обжига́ние, о́бжиг м., выка́ливание, вы́калка ж.;

3. выжа́ривание;

4. спец. нажига́ние;

1-4 см. выпа́льваць 1, 3-5

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перамясці́ць сов.

1. (с одного места на другое) перемести́ть, передви́нуть, переста́вить;

2. (дать другое служебное назначение) перемести́ть, передви́нуть;

3. спец. перемести́ть;

п. крэды́ты — перемести́ть креди́ты

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перамяшча́ць несов.

1. (с одного места на другое) перемеща́ть, передвига́ть, переставля́ть;

2. (давать другое служебное назначение) перемеща́ть, передвига́ть;

3. спец. перемеща́ть;

1-3 см. перамясці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вар, ‑у, м.

1. Вада ў стане кіпення, ускіпеўшая гарачая вада. [Аннушка:] — Выпі вару з маліннікам. Я табе драбок цукру знайду. Няхай.

2. перан. Разм. Спёка, гарачыня. Сіняе неба ўсё сонцам заліта. Полудзень. Вар. Цішыня. Дожджыку просіць зялёнае жыта. Прагне вады ярына. Колас.

3. Спец. Вараная смала.

•••

Варам варыць гл. варыць.

Як варам абдало гл. абдаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жоўць ​1, ‑і, ж.

1. Жоўта-зялёная горкая вадкасць, якую выдзяляе печань у кішэчнік.

2. перан. Раздражненне, злосць. Мой гнеў паволі адышоў і замяніўся на пагарду. — Які падрыў! Якая жоўць! Дудар.

жоўць ​2, ‑і, ж.

1. Спец. Жоўтая фарба. Цынкавая жоўць.

2. Разм. Жаўцізна, жоўтае адценне. Заклякочуць буслы ля ракі І жоўцю заквецяцца клёны. Астрэйка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адлі́ўка, ‑і, ДМ ‑ліўцы; ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. адліваць — адліць (у 4 знач.); тое, што і ліццё (у 1 знач.).

2. Спец. Вырабы, атрыманыя з дапамогай ліцця; тое, што і ліццё (у 2 знач.). Дабраякасная адліўка. □ Апока скаланулася, затрэслася як у ліхаманцы, адліўка паслухмяна адстала ад фармовачнай зямлі і знікла ў люку. Карпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)