отколо́тьI сов.

1. (отделить ударом) адкало́ць, мног. паадко́лваць; (лучину, щепку) адшчапі́ць, мног. паадшчэ́пліваць, паадшчапля́ць;

2. (сделать или сказать что-л. неожиданное) прост. урэ́заць;

3. перен. адкало́ць;

отколо́ть оле́ня от ста́да адкало́ць але́ня ад ста́тка;

отколо́ть шту́ку урэ́заць шту́ку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прида́ча ж.

1. (действие) дадава́нне, -ння ср., дада́ча, -чы ж.; прыдава́нне, -ння ср., прыда́ча, -чы ж.;

2. (то, что придано) дада́так, -тку м., прыда́так, -тку м., дада́ча, -чы ж.; (прибавка) прыда́ча, -чы ж.;

в прида́чу у дада́так (у прыда́чу).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сострада́ние ср. спачува́нне, -ння ср., спага́да, -ды ж., жаль, род. жа́лю м.;

возбуди́ть в ко́м-л. сострада́ние вы́клікаць у каго́е́будзь спачува́нне (жаль), абудзі́ць у кім-не́будзь жаль;

сде́лать что́-л. из сострада́ния зрабі́ць што-не́будзь з жа́лю (спачува́ючы);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ударя́ться

1. удара́цца, бі́цца; (стукаться) сту́кацца;

2. (попадать во что) сту́кацца (у што, аб што);

3. перен. (начинать усиленно заниматься чем-л.), разг. бра́цца (за што-небудзь); пуска́цца; пачына́ць (рабіць што-небудзь);

4. перен., разг. кі́дацца; пуска́цца; см. уда́риться.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адніма́ць несов.

1. (каго, што ад каго, чаго) отнима́ть;

2. (што ад чаго) мат. вычита́ть (что из чего) отнима́ть;

3. (што) отнима́ть, поглоща́ть;

4. (што) безл. парализова́ть;

5. (што) отнима́ть, ампути́ровать;

1-5 см. адня́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адчува́цца несов.

1. чу́вствоваться, ощуща́ться;

а́ецца боль у кале́не — чу́вствуется (ощуща́ется) боль в коле́не;

2. (о влиянии) ощуща́ться;

3. безл. чу́вствоваться;

а́ецца, што ву́чань не зразуме́ў тлумачэ́ння наста́ўніка — чу́вствуется, что учени́к не по́нял объясне́ния учи́теля

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зава́львацца несов.

1. (падать за что-л.) зава́ливаться;

2. (обрушиваться внутрь) обва́ливаться;

3. разг. (падать) зава́ливаться;

4. разг. (ложиться) зава́ливаться;

5. обл. завяза́ть;

1-5 см. завалі́цца;

6. страд. зава́ливаться; запира́ться; см. зава́льваць 1-3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завя́заны

1. завя́занный;

2. повя́занный, завя́занный;

3. перевя́занный;

4. завёрнутый;

5. завя́занный;

1-5 см. завяза́ць I;

хіба́ мне (табе́ і г.д.) свет з.? — ра́зве све́та что в око́шке?;

з ~нымі вача́мі — с завя́занными глаза́ми

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паадця́гваць сов.

1. (отодвинуть, переместить, насильно отвести в сторону — о многих, о многом) оттащи́ть, оттяну́ть;

2. (отвести, отвлечь — о многом, о многих) оттяну́ть;

3. (возвратить — о многом) оттащи́ть;

4. (что-л. натянутое — о многом) оттяну́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыда́так м.

1. род. прыда́тка анат. прида́ток;

рагавы́ п. — рогово́й прида́ток;

2. род. прыда́тку (что-л. несамостоятельное) прида́ток;

3. род. прыда́тку прида́ча ж.;

памяня́ць без ~тку — обменя́ть без прида́чи;

4. род. прыда́тка грам. приложе́ние ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)