аднапу́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін пуць. Аднапутны ўчастак дарогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднато́мны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з аднаго тома. Аднатомнае выданне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднашэ́рсны, ‑ая, ‑ае.

Які мае шэрсць аднаго колеру; не стракаты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адрубны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае дачыненне да адрубоў. Адрубная гаспадарка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аа́зісны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аазіса. Аазісная расліннасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абажу́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненні да абажура. Абажурны шнур.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абане́нтны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да абанента. Абанентны аддзел.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абарда́жны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да абардажу. Абардажны бой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзі́рачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаны для абдзірання. Абдзірачны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абкарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які пакрыўся брудам, засохлай граззю і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)