падшпільны́, ‑ая, ‑ое.

Які падшпільваецца пад што‑н. Падшпільны каўнер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшы́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для падшывання, падшыўкі. Падшывачны матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазабюджэ́тны, ‑ая, ‑ае.

Які не ўваходзіць у бюджэт. Пазабюджэтныя грошы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазаеўрапе́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца за межамі Еўропы. Пазаеўрапейскія краіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазаземляро́бчы, ‑ая, ‑ае.

Які не адносіцца да земляробства. Пазаземляробчыя заработкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазяха́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пазяхання. Пазяхальная сутарга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паення. Паільнае прыстасаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакга́узны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пакгауза. Пакгаузнае памяшканне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пако́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца пакоўкай ​1 чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лю́цікавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да люціку. Люцікавае сцябло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)