высокамаста́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца высокімі мастацкімі якасцямі. Высокамастацкія вырабы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокаўраджа́йны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца высокай ураджайнасцю. Высокаўраджайны сорт пшаніцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́траўшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які робіць вытраўку чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выхава́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выхавання. Выхавальніцкая дзейнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмундзіро́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да абмундзіравання. Абмундзіровачны пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абразі́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да абразіваў. Абразіўныя інструменты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абро́чнік, ‑а, м.

Гіст. Прыгонны селянін, які знаходзіўся на аброку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абрыко́савы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да абрыкоса. Абрыкосавае варэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абрэ́зачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да абрэзкі. Абрэзачны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абура́льны, ‑ая, ‑ае.

Які выклікае гнеў, абурэнне, незадавальненне. Абуральны ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)