апакрыфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да апокрыфаў. Апакрыфічная літаратура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апалагеты́чны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае адносіны да апалагета, апалагетыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апартуні́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да апартуністаў. Апартунісцкая група.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаты́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да апатыту. Апатытавая руда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выме́рнік, ‑а, м.

Паказчык, які вызначае аб’ём ці якасць работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпіло́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для выпілоўкі (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́расткавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вырастка. Вырасткавыя боты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокаапла́тны, ‑ая, ‑ае.

Які аплачваецца па высокіх тарыфах. Высокааплатная пасада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокаідэ́йны, ‑ая, ‑ае.

Які адзначаецца высокай ідэйнасцю. Высокаідэйны мастацкі твор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокакалары́йны, ‑ая, ‑ае.

Які ўтрымлівае вялікую колькасць калорый. Высокакаларыйны корм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)