асіміляцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які асімілюе, прыводзіць да асіміляцыі. Асіміляцыйны працэс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асо́біна, ‑ы, ж.

Кожны асобны арганізм, які самастойна існуе; індывідуум.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астрагеало́гія, ‑і, ж.

Раздзел геалогіі, які займаецца вывучэннем будовы планет.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астралагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да астралогіі. Астралагічныя прадказанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астранаўты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да астранаўтыкі. Астранаўтычны кангрэс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асфальтабето́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да асфальтабетону. Асфальтабетоннае пакрыццё.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атавісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да атавізму. Атавістычныя праяўленні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атамісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да атамістыкі. Атамістычная тэорыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ата́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да атавы. Атаўнае сена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атэрасклераты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да атэрасклерозу. Атэрасклератычная гангрэна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)