вулканаге́нны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае вулканічнае паходжанне. Вулканагеннае шкло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вулканізацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вулканізацыі. Вулканізацыйны агрэгат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуллёвы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вулля. Вуллёвах рама.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ву́пражны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вупражы. Вупражны рыштунак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дасацыялісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які існаваў да эпохі сацыялізма. Дасацыялістычныя фармацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

датыка́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для дотыку, абмацвання. Датыкальныя органы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двуха́тамны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з двух атамаў. Двухатамныя малекулы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двухзна́чны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з двух знакаў. Двухзначны лік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двухкампле́ктны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з двух камплектаў. Двухкамплектная школа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двухчле́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да двухчлена. Двухчленнае ўраўненне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)