валасі́сты, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае валакністую будову. Валасісты азбест.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

валтарні́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Музыкант, які іграе на валторне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

валу́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да валуноў. Валунная града.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вара́жскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да варагаў. Варажскія плямёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вастры́ца, ‑ы, ж.

Невялікі гліст, які паразітуе ў кішэчніку чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

васьміпавярхо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з васьмі паверхаў. Васьміпавярховы будынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ватэрпо́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ватэрпола. Ватэрпольны мяч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

велікару́скі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да велікарусаў. Велікарускія дыялекты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вентыляцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вентыляцыі. Вентыляцыйныя трубы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ве́нца, ‑а, н.

Абадок, які ахоплівае што‑н. Венца снарада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)