усцягну́цца сов., разг.

1. (подняться наверх) втащи́ться, встащи́ться;

ледзь ~ну́ўся на гару́ — е́ле встащи́лся на́ гору;

2. (с постели) встать, подня́ться;

чаго́ ты ўсцягну́ўся з тэмперату́рай? — чего́ ты подня́лся (встал) с температу́рой?

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бавоўнапрадзе́нне, ‑я, н.

Выраб пражы з бавоўны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беспераса́дачны, ‑ая, ‑ае.

Не звязаны з перасадкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арля́к, ‑у, м.

Адзін з відаў папараці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтапае́нне, ‑я, н.

Паенне жывёлы з аўтапаілак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

востраканто́вы, ‑ая, ‑ае.

З вострымі кантамі (кантам).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

востраканцо́вы, ‑ая, ‑ае.

З вострымі канцамі (канцом).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вузкагру́ды, ‑ая, ‑ае.

З вузкімі, упалымі грудзьмі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алычо́вы, ‑ая, ‑ае.

Зроблены, прыгатаваны з алычы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпільны́, ‑а́я, ‑о́е.

Выраблены з дапамогаю пілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)