Verbum

пісьмано́сец, -но́сца, мн. -но́сцы, -но́сцаў, м.

Тое, што і паштальён.

|| ж. пісьмано́ска, -і, ДМ -но́сцы, мн. -і, -сак (разм.).

по́дбіўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -бівак, ж.

Тое, што і падбіўка (у 2 знач.).

П. ў шапцы падралася.

по́зірк, -у, мн. -і, -аў, м.

Накіраванасць зроку на каго-, што-н.

Кінуць п. 3 першага позірку (па першым уражанні).

по́скудзь, -і, ж. (разм., пагард.).

Пра каго-н. агіднага, паскуднага або пра што-н. агіднае, паскуднае.

Не чалавек, а п.

прагрэ́ць, -рэ́ю, -рэ́еш, -рэ́е; -рэ́ты; зак., што.

Нагрэць поўнасцю, як належыць.

П. матор. П. памяшканне.

|| незак. праграва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

прагумава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны; зак., што.

Насыціць гумавай сумессю.

П. тканіну.

Прагумаваць плашч.

|| незак. прагумо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

прадзе́рціся, -дзяру́ся, -дзярэ́шся, -дзярэ́цца; -дзяро́мся, -дзераце́ся, -дзяру́цца; -дзёрся, -дзе́рлася; -дзяры́ся; зак.

Тое, што і прадрацца.

|| незак. прадзіра́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

прадпасы́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

1. Тое, што і перадумова.

2. Зыходны пункт якога-н. разважання.

прадрака́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (кніжн.).

Той, хто прадракае, прадказвае што-н. наперад.

|| ж. прадрака́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

прадрака́нне, -я, н. (кніжн.).

1. гл. прадрачы.

2. мн. -і, -яў. Прадказанне, прароцтва, тое, што прадракаюць.

Прадраканні не заўсёды збываюцца.