шынко́вы, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да шынка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шыракаго́рлы, ‑ая, ‑ае.

Які мае шырокае горла. Шыракагорлыя бутлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экземато́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае характар экземы. Экзематозны працэс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экслібрысі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Мастак, які малюе экслібрысы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экспрэсіяні́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да экспрэсіянізму, экспрэсіяніста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эласці́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да эласціну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

элегі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паэт, які піша элегіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапая́льнік, ‑а, м.

Паяльнік, які награваецца спецыяльна ўманціраваным электраўстройствам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапрыбо́р, ‑а, м.

Прыбор, які працуе на электрычнай энергіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапыласо́с, ‑а, м.

Пыласос, які дзейнічае на электрычнай энергіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)