...гонны, ‑ая, ‑ае.
Другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: такі, што садзейнічае выдзяленню чаго‑н., названага ў першай частцы слова, напрыклад: глістагонны, патагонны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
...грамовы, ‑ая, ‑ае.
Другая састаўная частка складаных слоў, першая частка якіх з’яўляецца лічэбнікам і абазначае: у столькі грамаў, колькі паказвае лічэбнік; напрыклад: дзесяціграмовы, двухсотграмовы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дабра... (гл. добра...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «добра...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: дабравольны, дабрадзей, дабрадушнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дама... (гл. дома...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «дома...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: дамарослы, дамасед, даматканы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
меда... (гл. мёда...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «мёда»..., калі націск падае на першы склад другой часткі слова, напрыклад: медазбор, меданосны, медагонка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мнага... (гл. многа...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «многа...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: мнагалюдны, мнагаструнны, мнагабор’е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вымаўле́нне, ‑я, н.
Перадача голасам гукаў ці слоў мовы. Вымаўленне зычных гукаў. Правільнае вымаўленне. Выразнае вымаўленне. Каларытнае вымаўленне. // Гукавая сістэма мовы. Беларускае літаратурнай вымаўленне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
высака...
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «высока...», калі націск у другой частцы слова падае яа першы склад, напрыклад: высакаякасны, высакаствольны, высакагорны, высакародны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
галіцы́зм, ‑а, м.
Слова ці выраз, запазычаны з французскай мовы. Большасць французскіх слоў, або галіцызмаў, пранікла ў беларускую мову праз рускую або польскую. Юргелевіч.
[Фр. gallicisme.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэзьба... (а таксама разьба...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «разьба» (у 1, 3 знач.), напрыклад: рэзьбанакатны, рэзьбанаразны, рэзьбатакарны, рэзьбашліфоўшчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)