лілаве́ць, ‑ее;
1. Вылучацца сваім ліловым колерам, віднецца (аб чым‑н. ліловым).
2. Станавіцца ліловым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лілаве́ць, ‑ее;
1. Вылучацца сваім ліловым колерам, віднецца (аб чым‑н. ліловым).
2. Станавіцца ліловым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запа́лы, ‑ая, ‑ае.
Які запаў, паглыбіўся ўнутр; упалы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на́гала,
1. Не пакінуўшы валасоў.
2. Выняўшы з ножнаў (пра шаблю, цясак).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жано́цкасць, ‑і,
Сукупнасць рыс і якасцей, якія ўласцівы жанчыне; пяшчотнасць, ласкавасць, прывабнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падвяне́чны, ‑ая, ‑ае.
Які прызначаны для абраду вянчання; які надзяваецца ў час вянчання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадпрые́мства, ‑а,
Вытворчая ці гандлёвая ўстанова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэлека́мера, ‑ы,
Устройства для пераўтварэння аптычнага відарыса аб’екта ў відэасігнал.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шху́на, ‑ы,
Парусы карабель, які мае дзве або некалькі мачтаў з касымі парусамі.
[Англ. schooner.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шыфо́навы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да шыфону; пашыты, зроблены з шыфону.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лязг, ‑у,
Тое, што і ляск (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)