цэнтро́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для цэнтроўкі. Цэнтровачны свердзел.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цэ́равы, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да цэры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цюльпанападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які нагадвае цюльпан, падобны на цюльпан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цяглі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да цягліцы; мышачны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чатырохгра́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае чатыры грані. Чатырохгранная прызма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

членашко́днік, ‑а, м.

Чалавек, які зрабіў членашкодніцтва. Пакаранне членашкодніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чу́шкавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чушкі ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чыкіро́ўшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які займаецца чыкіроўкай; тралёўшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шантажы́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да шантажыста, шантажу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ша́пкавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да шапкі, шапак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)