Verbum

здаўме́цца, -е́юся, -е́ешся, -е́ецца; зак. (разм.).

Дадумацца да чаго-н., здагадацца пра што-н. 3., у чым справа.

зя́па, -ы, мн. -ы, зяп, ж. (разм.).

Рот звера, рыбы; пашча; таксама (груб.) пра рот чалавека.

Заткні зяпу!

дратава́ны, -ая, -ае (разм.).

Звіты з трох палосак сырамятнай скуры або тонкіх тугіх вяровачак (пра пугу).

Дратаваная пуга.

жарабі́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -рэ́біцца; незак.

Нараджаць дзіцяня (пра кабылу, асліцу, вярблюдзіцу).

|| зак. ажарабі́цца, -рэ́біцца.

неразме́нны, -ая, -ае.

Які нельга размяняць, які не падлягае размену (пра грошы).

Неразменная манета.

|| наз. неразме́ннасць, -і, ж.

нераўня́, -і́, м. і ж. (разм.).

Пра чалавека, няроўнага з іншымі ў якіх-н. адносінах.

Ён ёй н.

не́чага², у знач. безас. вык., з інф.

Не трэба, няма патрэбы, няма сэнсу.

Н. заўчасна пра гэта думаць.

пада́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

Вуснае апавяданне пра мінулае, якое перадаецца ад пакалення да пакалення.

Народнае п.

паджа́ры, -ая, -ае.

1. Рыжа-буры ці бура-чорны (пра масць жывёл).

2. Сухарлявы, тонкі (разм.).

П. лось.

спо́рыцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -рыцца; незак. (разм.).

Пра дзейнасць, працу: удавацца, прыходзіць паспяхова.

Работа спорыцца.