плюсо́ўшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які займаецца плюсоўкай, плюсаваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пляба́н, ‑а, м.

Пробашч, які кіруе вясковай парафіяй, плябаніяй.

[Ад лац. plebs, plebis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пантаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да пантографа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папі́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да папізму, папістаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папра́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца папраўкай чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парагва́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Парагвая, парагвайцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паранаі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адпосіны да паранойі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парапе́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парапета, парапетаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паркалефарбава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фарбавання паркалю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парэнхіматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да парэнхімы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)