Verbum

павыто́птваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Вытаптаць усё, многае або ў многіх месцах.

П. усю траву.

П. сцежкі.

падава́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Рабочы, які падае што-н. куды-н.

|| ж. падава́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

падма́н, -у, м.

1. гл. падмануць.

2. Памылковае ўяўленне пра што-н., абман.

П. пачуццяў.

|| прым. падма́нны, -ая, -ае.

падняво́льны, -ая, -ае.

1. Залежны, падначалены.

П. чалавек.

2. Тое, што і прымусовы.

Паднявольная праца.

|| наз. падняво́льнасць, -і, ж.

падпа́ха, -і, ДМ -па́се, мн. -і, -па́х, ж.

Тое, што і паха.

|| прым. падпа́хавы, -ая, -ае.

Падпахавая ямка.

падсаладзі́ць, -ладжу́, -ло́дзіш, -ло́дзіць; -ло́джаны; зак., што.

Зрабіць трохі ці больш салодкім.

П. сок.

|| незак. падсало́джваць, -аю, -аеш, -ае.

падсмалі́ць², -алю́, -а́ліш, -а́ліць; -а́лены; зак., што.

Злёгку або дадаткова абпаліць агнём.

П. валасы.

|| незак. падсма́льваць, -аю, -аеш, -ае.

падфастрыгава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й; -гава́ны; зак., што.

Падшыць рэдкімі шыўкамі.

П. прыпол сукенкі.

|| незак. падфастрыго́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

пакла́ды, -аў, адз. пакла́д, -у, М -дзе, м. (спец.).

Тое, што і залежы (у 1 знач.).

П. калійнай солі.

паклёпнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто паклёпнічае на каго-, што-н.

|| ж. паклёпніца, -ы, мн. -ы, -ніц.