полісемі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае некалькі значэнняў; мнагазначны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

по́лісны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да поліса ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

поліфані́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да поліфаніі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праваапартуністы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да правага апартунізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

правадніко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да правадніка ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

правідэнцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які прыпісваецца вышэйшай (боскай) волі.

[Ад лац. providentia — наканаванне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праграмі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст, які займаецца праграміраваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кня́зеў, ‑зева.

Які належыць князю. Князева дружына. Князеў маёнтак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

котлападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму катла. Котлападобная каска.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кралі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спартсмен, які плавае кролем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)