па́зушны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які размешчаны ў пазусе ліста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакупні́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пакупніка, пакупнікоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палеазаало́гія, ‑і, ж.

Раздзел палеанталогіі, які вывучае выкапнёвыя жывёлы.

[Ад грэч. palaios — стражытны, zōon — жывёла і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ненаві́снік, ‑а, м.

Чалавек, які ненавідзіць каго‑, што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неназіра́льны, ‑ая, ‑ае.

Які не вызначаецца назіральнасцю. Неназіральны падарожнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непаспяхо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які не прыносіць поспеху. Непаспяховыя пошукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неправе́раны, ‑ая, ‑ае.

Які не прайшоў праверкі. Неправераны факт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непрато́чны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае пратокі. Непраточнае возера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непрымяні́мы, ‑ая, ‑ае.

Які нельга прымяніць для чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нерытмі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які пазбаўлены рытму, рытмічнасці. Нерытмічныя хістанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)