імпліцы́тны, ‑ая, ‑ае.

Скрыты, не выказаны яўна, які падразумяваецца.

[Лац. implicite.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

італі́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да італікаў, італійцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іша́чы, ‑ая, ‑ае.

Які належыць, уласцівы ішаку. Ішачы голас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кажамя́ка, ‑і, м.

Уст. Майстар, які вырабляе сырамятныя скуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заспако́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Які заспакойвае, прыносіць заспакаенне. Заспакойлівае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захма́рны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца за хмарамі. Захмарная вышыня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зача́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для зачальвання. Зачальнае пальца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зво́дніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да зводніка, зводніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышнарматы́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які перавышае ўстаноўленыя нарматывы. Звышнарматыўны груз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышпла́навы, ‑ая, ‑ае.

Які перавышае прадугледжанае планам. Звышпланавыя пастаўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)