прыгнята́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прыгнятае, выклікае цяжкі, змрочны настрой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыка́зны, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Які мае адносіны да прыказа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыміры́цельны, ‑ая, ‑ае.

Які садзейнічае прымірэнню, прымірэнчы. Прымірыцельны тон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымяня́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можна прымяніць, выкарыстаць; прымянімы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыслу́жніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прыслужніка, прыслужніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прышпільны́, ‑ая, ‑ое.

Які прышпільваецца. Прышпільны каўнер. Прышпільныя манжэты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэпара́тчык, ‑а, м.

Работнік аптэкі, фармацэўт, які вырабляе прэпараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіхаметры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да псіхаметрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіхастэ́нік, ‑а, м.

Спец. Чалавек, які хварэе на псіхастэнію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пурыта́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пурытанізму, пурытан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)